PV

Peter Verhelst


================

Full Name and Common Aliases


-----------------------------

Peter Verhelst is a renowned Flemish poet, writer, and playwright known for his unique style and thought-provoking works.

Birth and Death Dates


----------------------

Born: 1956
Currently active in the literary scene

Nationality and Profession(s)


-------------------------------

Verhelst is of Flemish nationality and has worked as a poet, writer, and playwright throughout his career. His writing often explores themes of identity, language, and culture.

Early Life and Background


---------------------------

Peter Verhelst was born in 1956 in Ghent, Belgium. Growing up in Flanders, he was exposed to the complexities of Belgian cultural identity, which would later influence his work as a writer. He began writing at an early age, drawn to poetry's expressive power.

Major Accomplishments


------------------------

Verhelst has received numerous awards and honors for his contributions to literature. Some notable recognitions include:

The Gerrit Kouwema Prize (1981)
The Vlaamse Poëzieprijs (1990)
The Constantijn Huygens Prize (2009)

Notable Works or Actions


---------------------------

Verhelst's writing often pushes boundaries and challenges readers to think critically about the world around them. Some notable works include:

The Poetry of Peter Verhelst: A collection of his poetry, exploring themes of identity, language, and culture.
* The Writer as a Stranger in His Own Land: An essay that examines the role of writers in shaping cultural narratives.

Impact and Legacy


-------------------

Verhelst's writing has had a lasting impact on the literary scene in Belgium. He continues to be celebrated for his innovative style and thought-provoking works, which often challenge readers' perceptions of identity, language, and culture.

Why They Are Widely Quoted or Remembered


-----------------------------------------

Peter Verhelst is widely quoted and remembered for his insightful observations on the complexities of Belgian cultural identity. His writing continues to resonate with readers today, offering a unique perspective on the world we live in.

By exploring themes of identity, language, and culture, Verhelst's work has left an indelible mark on the literary landscape. As a poet, writer, and playwright, he remains a vital voice in contemporary literature.

Quotes by Peter Verhelst

Ze loodst me langs een slapend dier – ik kan niet uitmaken wat voor dier het is, het ligt helemaal opgerold, het heeft een pels – en overal lopen mensen gearmd. Ze zegt: “Ik denk dat alles goed komt.” “Waarmee?” “Met u.
"
Ze loodst me langs een slapend dier – ik kan niet uitmaken wat voor dier het is, het ligt helemaal opgerold, het heeft een pels – en overal lopen mensen gearmd. Ze zegt: “Ik denk dat alles goed komt.” “Waarmee?” “Met u.
Waarover hebben we het als we spreken over liefde?
"
Waarover hebben we het als we spreken over liefde?
Zoals er tonen zijn die zo hoog zijn dat ze niet meer waarneembaar zijn voor het menselijke oor, zo is er een pijn die geen pijn meer doet.
"
Zoals er tonen zijn die zo hoog zijn dat ze niet meer waarneembaar zijn voor het menselijke oor, zo is er een pijn die geen pijn meer doet.
Ik bleef maar stappen, omdat ik mijn gedachten voor wilde zijn.
"
Ik bleef maar stappen, omdat ik mijn gedachten voor wilde zijn.
Als je zelf leeg bent, kun je je door alles laten vullen.
"
Als je zelf leeg bent, kun je je door alles laten vullen.
Het ontroostbare troostende: dat ik het niet ben die mezelf of de woorden hoeft te begrijpen, maar dat er woorden zijn. Die mij begrijpen. Alsof ze precies de vorm hebben van het gat in mijn ziel.
"
Het ontroostbare troostende: dat ik het niet ben die mezelf of de woorden hoeft te begrijpen, maar dat er woorden zijn. Die mij begrijpen. Alsof ze precies de vorm hebben van het gat in mijn ziel.
Zo werd mij verteld: Als je omhoogkijkt , het zweet van je voorhoofd wissend, een hand boven je ogen, zie je alleen maar flonkeringen - de stad is een trilling in de woestijn.
"
Zo werd mij verteld: Als je omhoogkijkt , het zweet van je voorhoofd wissend, een hand boven je ogen, zie je alleen maar flonkeringen - de stad is een trilling in de woestijn.
Het gebouw waarop ik woon, zakt elk jaar gemiddeld één millimeter dieper in de grond. Over eenentwintigduizend jaar bevind ik mij op de benedenverdieping. Al schijnt de bodem uit zichzelf ook al te stijgen door ophopend stof en afval; we houden het alvast scherp in het oog.
"
Het gebouw waarop ik woon, zakt elk jaar gemiddeld één millimeter dieper in de grond. Over eenentwintigduizend jaar bevind ik mij op de benedenverdieping. Al schijnt de bodem uit zichzelf ook al te stijgen door ophopend stof en afval; we houden het alvast scherp in het oog.
Lezen is eigenlijk net patience spelen. Verhalen zijn zinloos omdat ze niet tot een inzicht leiden. Wel nodigen ze uit tot spelen, tot het maken van nieuwe reeksen, met misschien wel als enig nut het verdrijven van de verveling. Persoonlijk ingrijpende boeken? Ik denk niet dat die bestaan. En een nuttig boek? Ik ken er geen een.
"
Lezen is eigenlijk net patience spelen. Verhalen zijn zinloos omdat ze niet tot een inzicht leiden. Wel nodigen ze uit tot spelen, tot het maken van nieuwe reeksen, met misschien wel als enig nut het verdrijven van de verveling. Persoonlijk ingrijpende boeken? Ik denk niet dat die bestaan. En een nuttig boek? Ik ken er geen een.
Ik herinner me niet wie het eerst de handen van de ander wegnam. Ik herinner me alleen dat het gebeurde en dat alles vloeibaar leek te worden en dooraderd. Dat ik in het begin dacht: dat kan niet, tot ze die woorden met een haal van haar tong van mijn lippen wegnam en dat ik nadien niets meer dacht.
"
Ik herinner me niet wie het eerst de handen van de ander wegnam. Ik herinner me alleen dat het gebeurde en dat alles vloeibaar leek te worden en dooraderd. Dat ik in het begin dacht: dat kan niet, tot ze die woorden met een haal van haar tong van mijn lippen wegnam en dat ik nadien niets meer dacht.
Showing 1 to 10 of 11 results